Black (2005)

Black

Black (2005)

ก่อนผมจะดูหนังเรื่องนี้ ก็มีโอกาสได้ดูหนังเกี่ยวกับคนพิการมาหลายเรื่องทีเดียว ส่วนใหญ่ถ้าไม่เป็นใบ้พูดไม่ได้ (Barfi!) ก็ตาบอด (Fanna, Rain Man) แต่ยังไม่เคยเจอหนังเรื่องไหนเลยที่ทั้งเป็นใบ้และตาบอด นี่เป็นหนังที่ดูแล้วทรมานจิตใจมากๆ ได้เห็นมุมมองของคนพิการซ้ำซ้อนแล้วรู้เลยว่าโลกมันไม่เท่าเทียมกันจริงๆ

ผมทึ่งในการพยายามนำเสนอหนังเรื่องนี้มาก ทั้งผู้กำกับ Sanjay Leela Bhansali ปีที่ผ่านมาเขากำกับ Bajirao Mastani หนัง bollywood สุด Epic ที่กวาดรางวัลได้หลายสำนัก และนักแสดงนำโดยเฉพาะ Amitabh Bachchan ที่สุดยอดมากๆ จะว่านี่เป็นการแสดงที่ดีที่สุดในชีวิตของปู่แกเลย นี่เป็นหนังที่นิตยสาร Times ยกย่อให้เป็น 10 หนังยอดเยี่ยมแห่งปี 2005 หนังกวาดแทบจะเรียบในทุกงานประกาศรางวัล 11 สาขาใน Filmfare Award และ 2 รางวัล Best Feature Film in Hindi Award, Best Actor (Amitabh Bachchan) ของ National Film Awards แต่นี่เป็นหนังที่ผิดแปลกจากหนัง bollywood ทั่วไป ไม่มีฉากเต้นประกอบเพลง ไม่มีเกี้ยวภาราษี ไม่มีแต่งงาน เป็นหนังแนวดราม่าขายเนื้อเรื่องและการแสดงล้วนๆ ยังดีที่หนังพอจะทำเงินได้บ้าง หนังดีๆผมไม่อยากให้ขาดทุนเท่าไหร่ เพราะมันจะไม่มีใครกล้าทำออกมาฉายอีก

Sanjay Leela Bhansali กลายมาเป็นผู้กำกับและโปรดิวเซอร์คนสำคัญของ bollywood นับตั้งแต่ Hum Dil De Chuke Sanam ที่นำแสดงโดย Salman Khan และ Aishwarya Rai Bachchan (แฟนของลูกชาย Amitabh Bachchan) ผลงานในเครดิตของ Sanjay Leela ล้วนเป็นหนังที่การันตีได้ว่าต้องมีความยอดเยี่ยม เขาได้แรงบันดาลใจมาจากหนังสืออัตชีวประวัติของ Geraldine Lawhorn เขาเป็นนักเปียโนหูหนวก และอัตชีวประวัติของ Helen Keller เกี่ยวกับสถาบันที่เธอเปิดอยู่ จุดเริ่มต้นของหนังเกิดจากการสังเกตเห็นความสัมพันธ์ระหว่างครูกับนักเรียนในสถาบันของ Helen Keller

ตอนเตรียมงานนั้น Sanjay Leela ที่ชื่นชอบ Amitabh Bachchan มาตั้งแต่เด็ก ส่วนนักแสดงหญิง Rani Mukerji ตอนแรกปฏิเสธเพราะบทยากเกินไป แต่ก็ถูกผู้กำกับกล่อมจนสำเร็จ เห็นว่าทั้ง Amitabh และ Rani ต้องฝึกการใช้ภาษามือและเขียน/อ่านอักษรเบลล์ เตรียมการแสดงอยู่ถึง 7 เดือน การแสดงของทั้งสองไม่เพียงใช้แค่คำพูดและสีหน้าเท่านั้น แต่การแสดงออกทางกายที่ต้องทุ่มเทกันสุดๆเลย มีอีกหนึ่งนักแสดงที่ผมต้องพูดถึง คือ Ayesha Kapur เธอเล่นเป็นตัวเอกในวัยเด็ก ไม่มีบทพูด มีแต่การแสดงล้วนๆ ช่วงเวลากว่าที่ตัวละครของ Amitabh จะทำให้เด็กคนนี้เชื่องได้ เป็นอะไรที่ท้าทายสุดๆเลย ทั้งกายและใจ ดิ้นจริง ล้มจริง เจ็บจริง สมจริงมากๆจนสัมผัสได้ (แต่ผมก็ไม่อยากดูมันบ่อยๆนะ เพราะมันอึดอัดสุดเลย)

Ravi K. Chandran ผู้กำกับภาพชื่อดังคนหนึ่งของ indian เราจะได้เห็นงานภาพสวยๆ ฉากหิมะตกที่รู้สึกหนาวเหน็บ ภาพเบลอ ภาพชัด มีบรรยากาศที่ออกโทนมืดๆเหมือนชื่อหนัง ผมชอบการเลือกใช้เฉดสีของหนังนะ เครื่องแต่งกายเราก็จะเห็นเป็นโทนสีเข้มๆ (เน้นสีนำ) มีสีขาวก็แค่หิมะเท่านั้นแหละ ผมไปอ่านเจอว่าจริงๆแล้วชื่อหนัง BLACK นี่เกิดหลังจากหนังทำเสร็จแล้ว ไม่ใช่เกิดขึ้นขณะ production นะครับ ชื่อเดิมของหนังคือ Zamir Dhale แปลว่า คนที่เป็นใบ้และหูหนวก … มันดูทึ่มๆไปหน่อยนะ คำว่า BLACK นี่มาเปลี่ยนเอาตอนหลัง

ในหนังก็มีการพูดถึงคำว่า BLACK อยู่ ผมชอบช่วงนี้นะ คนทั่วไปเริ่มต้นเรียนรู้ที่ ABC แต่คนหูหนวกตาบอด ตัวอักษรเริ่มต้นคือ BLACK

ตัดต่อโดย Bela Sehgal หนังเรื่องนี้มีการตัดต่อที่เนียลและดูเป็นธรรมชาติมาก แม้จะมี Time Skip มากมาย แต่หนังก็พุ่งการเล่าเรื่องไปที่เหตุการณ์ไม่ใช่เวลา คือเราไม่รู้สึกเลยว่าเวลาผ่านไปถ้าตัวละครไม่พูดอะไรออกมา หนังใช้การตัดสลับในช่วงแรกๆจากเหตุการณ์ ณ ปัจจุบัน ย้อนไปอดีต แล้วกลับมาปัจจุบันอีกครั้ง เราจะเห็นความคล้ายกันของฉากในอดีตและปัจจุบัน แต่ตัวละครกลับกัน มันเป็นความรู้สึกแปลกๆนะที่ คนตาบอดหูหนวก พยายามสอนคนที่เป็นความจำเสื่อมให้เข้าใจอักษร น่าทึ่งตรงที่ เออ… มันคล้องกับเนื้อเรื่องแหะ ดูมัน ironic มาก ที่คนที่สอนให้คนอื่นเข้าใจภาษา ตัวเองกลับสูญเสียความความเข้าใจภาษาไป

เพลงประกอบโดย Monty Sharma ผมไม่แน่ใจว่ามีกี่เพลง แต่ได้ยินอยู่ทำนองเดียวเท่านั้น เห็นว่าตอนแรกจะให้ A.R. Rahman ทำเพลงให้แต่พี่แกไม่ว่าง งานเยอะเกิน เลยได้ Monty Sharma มา ซึ่งการเลือกเพลงของ BLACK นี่น่าสนใจมากๆ หนังใช้เครื่องดนตรี classic วง orchrestra เล่น แต่ความรู้สึกไม่ได้อลังการยิ่งใหญ่ มันโหยหวน ฟังแล้วใจหวิวๆ ผมรู้สึกกลัวครับ เพราะเหมือนเห็นเบื้องหน้าที่มืดสนิทมองอะไรไม่เห็น ทุกจังหวะที่เสียงเพลงนี้ขึ้นมา มันเป็นจังหวะที่ breakthrough ก้าวข้ามผ่านอะไรบางอย่าง แต่กระนั้นมันก็ยังมืดอยู่ นี่เป็นเพลงที่ยิ่งขับเคลื่อนอารมณ์ให้เราเข้าใจความรู้สึกถึงตัวละครอย่างมากๆ

ผมไม่ได้ชอบหนังเรื่องนี้นะครับ แต่เป็นหนังที่ไม่พูดถึงไม่ได้ โดยเฉพาะการแสดงของ Amitabh Bachchan สุดยอดจริงๆ ใครเป็นแฟนของปู่แกยังไงก็ต้องห้ามพลาด แต่อย่าไปยึดติดภาพฮีโร่สมัยก่อนนะครับ นี่เป็นหนังที่ขายการแสดงล้วนๆ ผมดูแล้วรู้สึกชอบการแสดงของปู่มาก คือถ้าเป็นการขายการแสดงแล้ว ปู่แกถือว่าระดับโลกเลยก็ว่าได้

หนังเรื่องนี้ไม่ได้สร้างมาเพื่อให้เราหลงรักนะครับ เชื่อว่าหลายคนดูแล้วคงรู้สึกอึดอัดมาก เพราะหนังเต็มไปด้วยเรื่องราวของปัญหาและการแก้ปัญหา โลกมันไม่เท่าเทียมกันจริงๆ เมื่อเราเลือกปฏิบัติต่อใครมากกว่า ก็จะสร้างปมให้เกิดขึ้นกับใครอีกคนหนึ่ง ปมนี้เห็นชัดมากกับน้องสาวของนางเอก เรื่องราวแบบนี้ถ้าใครดูหนังบ่อยๆอาจจะคาดเดาได้ ผมก็คาดเดาได้ แต่ในหนังก็ถือว่าสะท้อนออกมาได้ดีทีเดียว

หนังดูยาก แต่ไม่ใช่ดูไม่ได้หรือดูแล้วไม่เข้าใจนะครับ ผมแนะนำให้กับคนที่ชอบดูหนังดราม่าขายการแสดงล้วนๆ แฟนพันธุ์แท้ของ Amitabh Bachchan และคนชอบดูหนังคุณภาพ หนังรางวัล นี่คือหนังที่ห้ามพลาดเลย

คำโปรย : “BLACK สุดยอดการแสดงของ Amitabh Banchan และ Rani Mukerji กำกับโดย Sanjay Leela Bhansali นี่คือหนังที่ดูแล้วจะโคตรอึดอัด แต่จะเข้าใจโลกของคนหูหนวกตาบอดได้เป็นอย่างดี”
คุณภาพ : SUPERB
ความชอบ : LIKE

Leave a Reply

avatar

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  Subscribe  
Notify of