Gentlemen Prefer Blondes (1953)

gentlemen prefer blondes

Gentlemen Prefer Blondes (1953) hollywood : Howard Hawks ♥♥♥

หนังเรื่องนี้นำเสนอความจริงบางอย่างที่ทำให้ผมโคตร’อิจฉา’ กับประโยคที่ว่า “Don’t you know a man being rich is like a girl being pretty?” ระหว่าง Jane Russell กับ Marilyn Monroe ถ้าคุณไม่มีเงินก็เลือกคนแรก ถ้ามีค่อยเลือกคนหลัง

หนังของ Howard Hawks ว่ากันตามตรงดูสนุกเอามันอย่างเดียวก็เพียงพอ คุณค่าทางศิลปะและทางจิตใจช่างน้อยนัก, กับหนังเรื่องนี้ ผมแทบมองหาคุณค่าสาระอะไรไม่ได้เลย มันคือ Comedy Satire นำเสนอแบบหนังเพลง Musical ที่ต้องยอมว่าแนวคิดบางอย่าง ตรงว่ะ! ไม่ค่อยอยากยอมรับเท่าไหร่ แต่ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย

ดัดแปลจากละครเพลง ที่ดัดแปลงมาจากนิยายตลกเรื่อง Gentlemen Prefer Blondes: The Intimate Diary of a Professional Lady เขียนโดย Anita Loos ตีพิมพ์ปี 1925 เป็นหนึ่งในนิยายชื่อดังที่อยู่ในยุคสมัย Jazz Age ร่วมกับ The Great Gatsby และ Firecrackers [ยุคสมัยที่ผู้คนอวดร่ำรวย ใช้จ่ายอย่างฟู่ฟ่า ไม่คิดถึงอนาคต] ได้แรงบันดาลใจมาจากชีวิตของสาวสวยเซ็กซี่ผมบลอนด์ H. L. Mencken ที่พยายามล่อหลอกเด็กหนุ่มที่มีพ่อเป็นมหาเศรษฐีให้แต่งงานด้วยเพื่อหวังมรดกก้อนโต, นิยายเล่มนี้ขายดีติด Best Selling อันดับ 1 ในปี 1925 และเป็นอันดับ 2 ในปี 1926 จนได้รับการยกย่องว่าเป็น The Great American Novel

ปี 1928 มีการดัดแปลงเป็นหนังเงียบโดยผู้กำกับ Mal St. Clair ซึ่งผู้เขียน Anita Loos ได้เข้ามาช่วยดัดแปลงบทภาพยนตร์เองด้วย จัดจำหน่ายโดย Paramount Pictures น่าเสียดายฟีล์มสูญหายไปแล้ว

ปี 1949 มีการดัดแปลงเป็นละครเพลง Broadway ประพันธ์คำร้องโดย Leo Robin ทำนองโดย Jule Styne เปิดการแสดง 740 รอบ นำแสดงโดย Carol Channing รับบท Lorelei Lee เป็นครั้งแรกกับบทเพลง Diamonds Are a Girl’s Best Friend ที่กลายเป็นอมตะไปโดยทันที

ความสำเร็จของละครเพลง และ Howard Hawks คงได้มีโอกาสรับชม เขาจึงมีความสนใจสร้างภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากละครเพลงเรื่องนี้ มอบหมายให้ Charles Lederer ที่เคยร่วมงานกับ Hawks จากเรื่อง His Girl Friday (1940) มาพัฒนาบทภาพยนตร์

สองสาวจาก Little Rock หนึ่งผมบลอนด์ Lorelei Lee (รับบทโดย Marilyn Monroe) สองผมสีดำ Dorothy Shaw (รับบทโดย Jane Russell) มีความเพ้อฝันต้องการผู้ชายที่จะใช้ชีวิตคู่ร่วมด้วย หนึ่งบอกต้องร่ำรวยเงินทอง สองบอกต้องรักจริงหวังแต่ง แต่พวกเธอจะมีโอกาสหาผู้ชายในฝันพบเจอหรือไม่

Marilyn Monroe (1926 – 1962) ชื่อเดิม Norma Jeane Mortenson นักแสดงสาวสัญชาติอเมริกัน ผู้เป็น Sex Symbol ในทศวรรษ 50s และได้รับฉายาทางการแสดง ‘dumb blonde’ จุดเริ่มมาจากหนังเรื่องนี้

รับบท Lorelei Lee คำอธิบายตัวละคร dumb blonde ถือว่าไม่ถูกต้องซะทีเดียว เพราะบางทีก็แอบฉลาด (ในเรื่องโง่ๆ) ความฝันของเธอคือจับผู้ชายรวยๆแต่งงานแล้วชีวิตจะสุขสบาย เหตุผลที่ต้องทำเช่นนั้น เพราะคิดตัวเองว่าสวย คนสวยก็เหมือนคนรวย เลยต้องอยู่คู่กัน (ตรรกะนี้ฟังดูเพี้ยนๆ แต่ถ้าครุ่นคิดให้ดีก็จะพบว่ามีส่วนจริง)

“I can be smart when it’s important, but most men don’t like it.”

การแสดงของ Monroe ผู้ชายส่วนใหญ่ (รวมทั้งตัวผมเอง) มักไม่ค่อยสนใจหรอกว่าเธอจะเล่นดีเล่นไม่ดี แค่ได้เห็นความสวยใสซื่อบื้อเจิดจรัส ก็หลอมละลายสยบลงสู่แทบเท้า, จะว่าความโด่งดังของเธอ เกิดจากภาพลักษณ์ที่พระเจ้าสร้างมาให้กลายเป็นดาวค้างฟ้า ส่วนฝีมือด้านการแสดงไม่มีอะไรให้พูดถึงสักเท่าไหร่

นักวิจารณ์ชื่อดัง Roger Ebert ให้คำชม Monroe กับหนังเรื่องนี้ว่า ‘Marilyn Monroe was never more sexy or more vulnerable than in Gentlemen Prefer Blondes.’

สำหรับบทเพลง Diamonds Are a Girl’s Best Friend และชุดเดรสสีชมพูของ Monroe ได้กลายเป็นสัญลักษณ์/บทเพลงประจำตัว ถูกยกย่องพูดถึงจดจำมากที่สุดฉากหนึ่งในโลกภาพยนตร์

เกร็ด: เพลงนี้ Nicole Kidman ร้องใน Moulin Rouge! (2001)

Ernestine Jane Geraldine Russell (1921 – 2011) นักแสดงสาวสัญชาติอเมริกัน เธอได้รับการยกย่องเป็น Sex Symbol เช่นกัน ในทศวรรษ 40s และ 50s ก่อนที่ Monroe จะเข้าวงการเสียอีก, มีชื่อเสียงจาก The Outlaw (1943) ของ Howard Hughes ภาพยนตร์ที่ได้รับการกล่าวถึงอย่างมากในสมัยนั้น ว่ามีความเว้าแว่งทางศีลธรรมสูงมาก [ใครเคยดู The Aviator น่าจะจดจำฉากที่เอาไม้บรรทัดวัดหน้าอกได้]

รับบท Dorothy Shaw หนุ่มๆมักไม่ค่อยสนใจเธอ เพราะส่วนใหญ่จะหลงแต่สาวผมบลอนด์ Lorelei Lee ที่มักอยู่ข้างๆตัวเสมอ, Shaw เป็นผู้หญิงที่มีความคิดอ่านเป็นตัวของตนเอง ไม่ลุ่มหลงในอบายมุขเงินทอง สนใจแต่สิ่งจริงแท้ที่อยู่ข้างใน มองหาความรักที่ไม่จำเป็นต้องอิ่มท้อง ขอแค่มีความสุขทางใจก็เพียงพอ

การแสดงของ Russell เรียกได้ว่าหลักแหลมคม เฉลียวฉลาด ฝีไม้ลายมือเฉียบขาด ตรงข้ามกับ Monroe โดยสิ้นเชิง, นักวิจารณ์ส่วนใหญ่จะยกย่องการแสดงเธอมากกว่าเป็นไหนๆ แต่กระแสความชื่นชอบของผู้ชม เป็นดั่งหนุ่มๆที่แสดงออกในหนังเรื่องนี้ คือหลงใหลคลั่งไคล้ในตัว Monroe มากกว่า

บทเพลง Ain’t There Anyone Here for Love? ถือเป็นไฮไลท์ของ Russell กับการค้นหาผู้ชายที่มีจิตใจดีจริงรักแท้ ไม่ลุ่มหลงในภาพลักษณ์มายา (แต่นักเต้นในเพลงนี้ เต็มไปด้วยหนุ่มหล่อล่ำบึกเปลือยท่อนบน เอามายั่วให้เธอตกหลุมหลงใหล)

เกร็ด: ช็อตสุดท้ายของเพลงนี้ที่ Russell ถูกเบียดตกน้ำ นั่นไม่มีในบทเป็นอุบัติเหตุ แต่ผู้กำกับชอบเลยเก็บไว้

เรื่องสีผม มันค่อนข้างชัดนะครับว่าชาวอเมริกามอง สีบลอนด์ (ของตน) มีความสวยเลิศหรูหราดูดีมีเสน่ห์กว่าสีดำ ซึ่งถ้ามองด้วยความรู้สึกก็สามารถรับรู้ได้ว่าจริง
– สีบลอนด์ มีความเจิดจรัสจ้าสะท้อนแสง เห็นเป็นประกายสว่างสดใส
– สีดำ มีความมืดหม่นดูดแสง เห็นแล้วคมเข้มชัด

ด้วยเหตุนี้ สีบลอนด์จึงมักเป็นตัวแทนแนวคิดที่เหนือกว่า ร่ำรวยสูงส่งกว่าสีดำ, นี่ออกไปทางเหยียดเชื้อชาติเล็กๆด้วยนะครับ เพราะผมสีบลอนด์คือตัวแทนของชาวยุโรป/อเมริกัน ส่วนสีดำคือคนผิวสีและชาวเอเชีย

ถ่ายภาพโดย Harry J. Wild
ตัดต่อโดย Hugh S. Fowler
ออกแบบท่าเต้นโดย Jack Cole
เพลงประกอบโดย Hoagy Carmichael, Jule Styne, Eliot Daniel และ Lionel Newman

‘หญิงงามควรคู่กับหนุ่มหล่อรวย’ นี่เป็นแนวคิด ตรรกะ ความเชื่อ ที่ส่วนตัวไม่อยากยอมรับแต่รู้ว่าส่วนใหญ่เป็นความจริงไม่ว่ายุคสมัยไหน

ชาติกำเนิดเป็นสิ่งที่เลือกเกิดไม่ได้ เช่นกับกับโชคชะตาวาสนา หรือคู่คนรักที่จะได้แต่งงานอยู่ร่วมกัน นี่คงเป็นสิ่งที่ผู้กำกับ Howard Hawks อยากจะเสียดสีประชดประชัน เพราะมันคือความจริงที่มนุษย์เราพยายามหลีกเลี่ยงไม่พูดถึง ไม่ครุ่นคิด และไม่แสดงออก, การนำเสนอออกมาทำให้เกิดความตระหนัก ยอมรับและเข้าใจว่า วิถีของโลกปัจจุบันมันก็เป็นเช่นนี้เอง

เวลาเห็นผู้หญิงสวยๆ น่ารักๆ เดินควงแขนกับหนุ่มหล่อ จิตใจผู้ชายบ้านๆอย่างผมมันก็สั่นไหวระริกรัว เกิดอาการเพ้อฝันว่าสักวันจะมีโอกาสได้เป็นแบบนั้นหรือเปล่า ก็ถ้าชีวิตไม่ร่ำรวยเงินทองดูแล้วคงเป็นไปไม่ได้ ยิ่งค่านิยมสมัยนี้ อยากได้ผู้หญิงสวยเก่งเงินทองต้องมีมาก่อน ความรักเป็นเรื่องรองอยู่ๆกันไปเดี๋ยวก็มีความรู้สึกให้กันเอง

ผู้ชายอย่างผมก็หวังได้เพียงผู้หญิงเกรดรองแบบ Jane Russell ที่ก็ไม่ได้สวยมากเจิดจรัส แต่มีความคิดอ่านเป็นตัวของตัวเอง เข้าใจวิถีของโลกคล้ายๆกัน พร้อมที่จะรัก พร้อมที่จะให้โอกาส มันไม่ใช่เรื่องหน้าตาเงินทอง แต่เป็นสิ่งที่อยู่จริงแท้มั่นคงถาวรในจิตใจ

ใจความสำคัญของหนังเรื่องนี้คงเป็นการชักชวนให้ผู้ชมเลือก
– ผู้ชาย: คุณอยากได้ผู้หญิงแบบ Marilyn Monroe หรือ Jane Russell
– ผู้หญิง: คุณอยากเป็นผู้หญิงแบบ Marilyn Monroe หรือ Jane Russell

ผู้หญิงสองคนแตกต่างกันระดับสองขั้ว คุณจะเลือกแบบไหนก็คิดเอาเองนะครับ แต่จะมีบ้าง(เช่นคนอย่างผม) ถือว่าไม่โอกาสได้เลือกเลยนะครับ ต้องปล่อยให้โชคชะตาบุญกรรมนำพา มีแบบไหนมาก็เอาทั้งนั้น ด้วยเหตุนี้ผมจึงรับชมหนังเรื่องนี้แล้วเกิดอารมณ์’อิจฉา’ อยากได้เจิดจรัสแบบ Monroe และมีความคิดอ่านแบบ Russell ผู้หญิงแบบนั้นมีหรือเปล่า!

ด้วยทุนสร้าง $2.26 ล้านเหรียญ หนังทำเงิน $5.3 ล้านเหรียญ น่าจะพอได้กำไรเล็กน้อย

ส่วนตัวไม่ได้ชอบหนังเรื่องนี้เท่าไหร่ คงเพราะผมสนใจหนังที่มันมีสาระประโยชน์มากกว่านี้ และหนังเรื่องนี้มันไร้สาระเกินไปเสียนิด, จะว่านี่เป็นหนังที่ขาย’ภาพลักษณ์’ ของดารานักแสดง หรือเรียกว่า ‘The Marilyn Monroe Show’ ก็ไม่ผิดเลย โดยถือว่า Jane Russell เป็นเพียงตัวประกอบที่เล่นดีกว่า (ได้เงินเยอะกว่า) แต่ไม่ค่อยได้รับการพูดถึงเท่านั้น

แนะนำกับแฟนหนังของผู้กำกับ Howard Hawks นักแสดง Marilyn Monroe และ Jane Russell, ชื่นชอบหนังเพลง และอยากผ่อนคลายกับหนังตลกเบาสมอง

จัดเรต 13+ กับแนวคิด หญิงงามควรคู่กับหนุ่มหล่อรวย

TAGLINE | “Gentlemen Prefer Blondes หนังเพลงตลกไร้สาระของ Howard Hawks ที่ทำให้ Marilyn Monroe กลายเป็นสาวผมบลอนด์ผู้ได้รับการจดจำที่สุดแห่งทศวรรษ … พ่วงท้ายด้วย Jane Russell”
QUALITY | THUMB UP
MY SCORE | LIKE

Leave a Reply

avatar

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  Subscribe  
Notify of