The Bank Dick (1940)

The Bank Dick

The Bank Dick (1940) hollywood : Edward F. Cline ♥♥♥

(mini Review) หนังตลกเกือบมีสาระเรื่องนี้ เชื่อว่าหลายคนคงไม่รู้จัก แต่ถ้าบอกว่าเป็นหนึ่งในหนังโปรดของ Stanley Kubrick คงมีคนสนใจแน่

ในยุคหนึ่งของอเมริกา ก็คล้ายๆกับเมืองไทยยุคก่อนหน้านี้ ที่นักแสดงตลกมีชื่อเสียงโด่งดัง จาก Broadways หรือรายการโทรทัศน์ ผันตัวมาเป็นผู้กำกับ นักแสดงภาพยนตร์, มีหนังลักษณะนี้เกิดขึ้นมากมาย แต่น้อยนักจะโดดเด่นจนกลายเป็นที่จดจำ

The Bank Dick ถือว่าเป็นหนังเซอร์ไพรส์สนุก ตลกเกือบมีสาระ เจ็บตัวบ้างนิดหน่อย นักวิจารณ์หลายสำนักยกย่อง โดยเฉพาะ Roger Ebert จัดให้ 4 ดาวเต็ม ยกเป็น Great Movie, เว็บมะเขือเน่า คะแนนเต็ม 100% ถือว่าคงไม่เสียหายอะไรที่จะเสียเวลาดูหนังเรื่องนี้ ยาวแค่ 72 นาทีเท่านั้น

โดยผู้กำกับ Edward F. Cline อาจมีบางคนคุ้นๆชื่อ ในยุคหนังเงียบแรกๆ เป็นผู้กำกับประจำตัวของ Buster Keaton ร่วมกำกับในหนังเงียบขนาดยาวเรื่องแรก Three Ages (1923) ในยุคหนังพูดกลายเป็นขาประจำของ W. C. Fields แต่ก็ยังร่วมงานกับ Keaton อยู่นะครับ แค่เปลี่ยนจากสื่อภาพยนตร์ กลายไปเป็นสื่อโทรทัศน์แทน

The Bank Dick หรือ The Bank Detective เป็นชื่อเรียกสายสืบประจำธนาคาร เหตุการณ์เกิดขึ้นที่เมือง Lompoc, California, Egbert Sousé ชายหนุ่มร่างใหญ่ ผู้บังเอิญล้มทับจับหนึ่งในโจรปล้นธนาคาร ทำให้ได้รับการยกย่องสดุดีว่าเป็นผู้มีคุณธรรมสูงส่ง และได้รับโอกาสให้ทำงานเป็น รปภ. ประจำธนาคารแห่งนี้

เกร็ด: ชื่อ Sousé อ่านให้ถูกจะคือ Sou-Se แต่คนส่วนใหญ่มักอ่านว่า Souse (เป็นคำแสลงของ ขี้เมา)

William Claude Dukenfield (1880 – 1946) หรือ W. C. Fields นักแสดง ตลก และนักเขียนสัญชาติอเมริกัน มีชื่อเสียงในศตวรรษ 20s-40s ภาพลักษณ์ประจำตัวคือ ขี้เมา เอาแต่ใจ อีโก้สูง ชอบคำรามใส่หมาและเด็ก (เห็นว่าตัวจริงก็เป็นอย่างนั้น ดื่มหนัก และไม่ชอบเด็ก) Fields เริ่มต้นจากการเป็นนักเล่นป่าหี่ (Silent Juggles) จากนั้นก้าวเข้าสู่ Broadway จนมีชื่อเสียง ต่อมาแสดงกลายเป็นนักแสดงหนังเงียบ เซ็นต์สัญญากับ Paramount ในปี 1932 และย้ายไป Universal ปี 1939

เกร็ด: ชื่อนักเขียนบทภาพยนตร์ Mahatma Kane Jeeves คือหนึ่งในนามปากกาของ W. C. Fields เป็นชื่อที่มาจากการเล่นคำ หนึ่งในประโยคที่ Fields ชอบ ‘My hat, my cane, Jeeves!’

Fields รับบท Sousé ซึ่งถือว่ามีลักษณะตรงกับภาพลักษณ์ประจำตัวทุกประการ เริ่มต้นเป็นคนจนๆ อาศัยอยู่ในบ้านโทรมๆ แม่ ภรรยา ลูกสาวไม่ชอบขี้หน้า แต่จับพลัดจับพลู ในการโอ้อวด เพ้อเจ้อ สร้างภาพความมีคุณธรรม จนโชคหล่นใส่ ราวกับถูกหวย ตอนจบอาศัยอยู่บ้านหรูๆ ร่ำรวยมั่งมีเงินทองและชื่อเสียง แม้แต่ แม่ ภรรยา ลูกสาว ยังไม่อยากเชื่อตนเอง

นี่เป็นหนังที่หาสาระอะไรไม่ค่อยได้เท่าไหร่ ถ้าคุณเป็นคนเส้นตื้น คงได้หัวเราะจนท้องแข็ง มีหลายฉากที่ผมหัวเราะในความบังเอิญแบบจับพลัดจับพลู แต่บางอย่างก็ขำไม่ออกเท่าไหร่ (เช่น Sousé ยกกระถางต้นไม้จะขว้างใส่ผู้หญิงและเด็ก) ความบันเทิงโดยรวมถือว่าใช้ได้ ไฮไลท์อยู่ประมาณ 10 นาทีสุดท้ายขณะขับรถไล่ล่า ผมฮาสุดตรงไอ้โน่นนี่นั่นมันหลุดออกมา พีคสุดคือตอนพวงมาลัย ก็ไม่รู้คิดได้ยังไง! และตอนจบมาคิดทบทวนดู เออเว้ยเห้ย มีหนังลักษณะแบบนี้ด้วย

ถ้าถามว่า Kubrick ชอบอะไรในหนังเรื่องนี้? คงเป็นความบันเทิง ตลกสุดที่เขาเคยรับชมกระมัง, หรือถ้ามองสะท้อนสังคม ผลลัพท์ของคนเลวแต่กลับได้ดี (นี่มันคุ้นๆกับหลายๆอย่างที่เกิดขึ้นในเมืองไทย) จริงอยู่มันน่าขบขัน แต่ถ้าคิดอย่างมีสติ นี่เป็นเรื่องบัดซบจริงๆเลย สังคมที่เทิดทูนคนชั่ว มันจะไปน่าอยู่ได้ยังไง

ส่วนตัวไม่ได้ชอบหนังเรื่องนี้นัก แต่ทึ่งในความที่ มันก็มีหนังลักษณะนี้เกิดขึ้นได้, ยอดเยี่ยมในแง่ความบันเทิง ส่วนด้านศิลปะก็ธรรมดาทั่วไป มีความลื่นไหลลงตัว แต่ไม่ได้ตลกสมบูรณ์แบบขนาดนั้น

แนะนำกับผู้ชื่นชอบหนังตลก ต้องการผ่อนคลายความเครียด, รู้จักกับ W. C. Fields และอยากเห็นหนึ่งในหนังโปรดของ Stanley Kubrick ไม่ควรพลาดเลย

จัดเรต PG เพราะตัวละครขี้เมา ตรรกะเพี้ยน และการกระทำที่ดูถูกหมาและเด็ก

TAGLINE | “The Bank Dick คือความบันเทิงเกือบมีสาระ ดูเพื่อผ่อนคลายความเครียด”
QUALITY | SUPERB
MY SCORE | LIKE

1
Leave a Reply

avatar
1 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
0 Comment authors
Top 10 Stanley Kubrick Favorite Films | RAREMEAT BLOG Recent comment authors

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  Subscribe  
newest oldest most voted
Notify of
trackback

[…] 8. The Bank Dick (1940)  : Edward F. Cline ♥♥♥♡ […]