Frida (2002)

Frida

Frida (2002) hollywood : Julie Taymor ♥♥◊

(mini Review) หนังชีวประวัติของ Frida Kahlo จิตรกร Surrealist ชื่อดังสัญชาติ Mexican, เธอเป็นผู้หญิงที่โชคร้าย ประสบอุบัติเหตุทำให้กระดูกสันหลังหัก แม้ภายหลังจะเดินได้แต่ก็ลำบากทรมานมากทีเดียว, กำกับโดย Julie Taymor ผู้หญิงคนแรกที่กำกับละครเวทีแล้วได้รางวัล Tony Award สาขา Best Direction of a Musical, จะว่านี่เป็นหนัง Feminist ก็ได้นะครับ

ผู้กำกับ Julie Taymor ถือว่าเป็นผู้หญิงที่น่าสนใจทีเดียว น่าเสียดายเธอไม่ค่อยได้กำกับหนัง เน้นไปที่งานละครเวทีมากกว่า, เหตุที่เลือก Frida Kahlo มาสร้างเป็นหนัง ก็คงเพราะเธอเป็นศิลปินที่สามารถเป็นตัวแทนของผู้หญิงทั้งโลกได้ (และแทนด้วยชีวประวัติของเธอเองได้ด้วย) Frida ไม่เพียงมีร่างกายที่ต้องทนทุกข์ทรมาน แต่ยังต้องอดทนกับการยอมรับของสังคมในบทบาทของผู้หญิงสามีก็เจ้าชู้ นี่คงเป็นสิ่งที่ผู้กำกับอยากตอบโต้ และนำเสนอเรื่องราวที่เป็นข้อคิดสอนหญิงโดยมุมมองของผู้หญิงด้วยกัน เชื่อว่าผู้หญิงด้วยกันคงเข้าใจความรู้สึกของ Frida ได้ไม่ยาก, ถ่ายภาพโดย Rodrigo Prieto (Brokeback Mountain, Babel) ที่เน้นสีสันของหนังให้สวยสดมากๆ เราจะรู้สึกมีสีบางสีเข้มขึ้นกว่าปกติ, ตัดต่อโดย Françoise Bonnot ที่ผสมผสานให้เข้ากับจังหวะของเสียงเพลงของ Elliot Goldenthal (เขาเป็นสามีของ Julie Taymor) และภาพ Visual Effect ที่แนวมากๆ, ผมชอบดนตรีของหนังนะ ออกแนว Mexican ดี โดนเฉพาะ Tango และตอนเต้นของสองสาว (Frida ดูแล้วเธอเป็นไบแน่ๆ), หนังได้เข้าชิง Oscar 6 สาขา ได้มา 2 คือ Best Music, Original Score และ Best Makeup

เพลง Burn It Blue ได้เข้าชิง Oscar สาขา Best Music, Original Song แต่ไม่ได้รางวัล

Frida รับบทโดย Salma Hayek (Wild Wild West) เธอได้เข้าชิง Oscar สาขา Best Actress ด้วยนะครับ, เรื่องราวของหญิงสาวที่ต่อสู้กับความบัดซบของชีวิต ร่างกายที่เสียหาย สังคมที่มองเธอเป็นเหมือนตัวประหลาด เพราะสามีที่เคยแต่งงานแล้วและชอบปล่อยตัวกับสาวๆ ความรู้สึกเหล่านี้ถูกเก็บสะสมในความเจ็บปวด ถ่ายทอดออกมาในภาพวาดแนว Surrealist เกินจริงที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์ (Symbolism) ต่างๆมากมาย, ตอนเห็นภาพวาดของเธอครั้งแรก ทำเอาผมอกสั่นขวันหาย เกิดความกลัว ไม่ได้แค่จากรูปตับไตไส้พุง ความอัปลักษณ์ พิศดารของภาพ แต่ยังถึงการใช้สีที่เข้มข้น ความหนักแน่น และใจความของภาพ ที่แสดงถึงความเจ็บปวดข้าง นี่คือเหตุผลหนึ่งที่ผมไม่ชอบหนังเรื่องนี้ เพราะเห็นภาพวาดของ Frida เห็นแล้วมันทำให้ผมรู้สึกทุกข์ทรมานไปกับเธอด้วย

Frida The Broken Column

ภาพวาด The Broken Column วาดเมื่อปี 1944 หลังจากที่เธอผ่าตัดกระดูกสันหลัง (spinal surgery)

สามีของ Frida ชื่อ Diego Rivera รับบทโดย Alfred Molina เขาเป็นจิตรกร Mural (วาดภาพฝาผนัง) และเป็นแรงบันดาลใจให้กับ Frida แม้ทั้งสองจะอายุห่างกันหลายปี (เป็นศิษย์กับอาจารย์กันได้เลย) แต่ก็แต่งงานกัน ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน, Rivera มักนอกใจ Frida อยู่เสมอ และทุกครั้งเธอจะให้อภัยเขา ยกเว้นเพียงครั้งเดียวที่เขามี Sex กับพี่สาวของ Frida ถึงจะโกรธเคืองมากๆ แต่เธอก็ไม่ยอมเลิกกับเขา และสอนบทเรียนที่สำคัญให้กับ Rivera, ผมค่อนข้างชอบการแสดงของ Alfred Molina นะครับ จำเขาได้จาก Spiderman 2 เคมีเข้ากับ Hayek ได้เยี่ยมเลย (แม้หน้าตาจะไม่เข้ากันก็เถอะ)

ผมว่าผู้หญิงดูหนังเรื่องนี้คงชอบแน่ๆ โดยเฉพาะประเด็น Feminist ที่ทำให้เห็นความทรมานของผู้หญิง ต่อตนเอง ต่อผู้ชาย และบทบาทต่อสังคม, ผมไม่ได้ anti หนัง Feminist นะครับ ออกจะชอบเสียด้วยเพราะมักจะมีแนวคิดบางอย่างของผู้หญิงต่อผู้ชาย ในมุมที่ผู้ชายอย่างผมคิดไม่ได้, การโต้ตอบของ Frida กับสามีนี่ผมชอบมากๆ ถ้าคนเจ้าชู้และเจอแฟนทำแบบนี้ คงต้องกราบตีนขอขมากันเลยละ

แนะนำกับศิลปิน นักเรียนสายศิลป์ทั้งหลาย และสาวๆที่ชอบดูหนังแนว Feminist ข้อคิดของหนังต่อการใช้ชีวิตคือ ความอดทน จัดเรต 15+ สำหรับภาพวาดของ Frida ที่แฝงความโหดร้าย น่ากลัว ดูแล้วอาจไม่เข้าใจแต่สัมผัสได้

TAGLINE | “ถ้าคุณสามารถอดทนต่อความทรมานแบบที่ Frida ทำได้ก็จะหลงรักหนังเรื่องนี้ทันที”
QUALITY | THUMB UP
MY SCORE | SO-SO

Leave a Reply

1 Comment on "Frida (2002)"

avatar
  Subscribe  
newest oldest most voted
Notify of
trackback

[…]  Frida (2002)  : Julie Taymor ♥♥◊ หนังชีวประวัติของ Frida Kahlo จิตรกร Surrealist ชื่อดังสัญชาติ Mexican, เธอเป็นผู้หญิงที่โชคร้าย ประสบอุบัติเหตุทำให้กระดูกสันหลังหัก แต่ก็ไม่ย้อท้อ กลายเป็นศิลปินที่มีชื่อเสียง โดยผู้กำกับ Julie Taymor ผู้หญิงคนแรกที่กำกับละครเวทีแล้วได้รางวัล Tony Award สาขา Best Direction of a Musical, จะว่านี่เป็นหนัง Feminist ก็ได้นะครับ […]