Lásky jedné plavovlásky (1965)

Loves of a Blonde (1965)  : Miloš Forman ♥♥♥♥

ในระบอบการปกครองสังคมนิยม (Socialist) การจะพบรักใครสักคนไม่ใช่เรื่องง่าย หญิงสาวผมบลอนด์พอถูกเกี้ยวพาราสีโดยนักเปียโนหนุ่ม ก็ครุ่นคิดจริงจังโดยไม่รับรู้ตัวว่าโดนหลอก กลายเป็นเรื่องว้าวุ่น ปั่นป่วนหัวใจ หนึ่งในเสาหลักไมล์ Czechoslovak New Wave

Czechoslovak New Wave ไม่ได้แตกต่างจาก French New Wave หรือ Japanese New Wave ฯ ยุคสมัยที่ผู้กำกับรุ่นใหม่ (จากประเทศ Czechoslovakia) พยายามทำสิ่งผิดแผกแตกต่างจากอดีต ท้าทายขนบกฎกรอบ วิถีทางสังคม (ไม่เว้นแม้แต่ประเทศสังคมนิยม) และข้อจำกัดของสื่อภาพยนตร์

จริงๆแล้ว Black Peter (1964) ภาพยนตร์ขนาดยาวเรื่องแรกของผกก. Forman ก็ถือเป็น Czechoslovak New Wave เพียงแค่คุณภาพยังไม่ถึงระดับเสาหลักไมล์แห่งยุคสมัย ต้องรอคอยผลงานถัดมา Loves of a Blonde (1965) แม้เรื่องราวจะสุดแสนธรรมดา แต่นักแสดงสมัครเล่น ดั้นสดบทสนทนา พูดอย่างตรงไปตรง กลับสามารถสร้างเสียงหัวเราะ เพลิดเพลินผ่อนคลาย ทำออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติ ลงตัวกลมกล่อมกว่ามากๆ

ในบรรดาคลื่นลูกใหม่ของวงการภาพยนตร์ Czechoslovak New Wave เป็นประเทศที่ผมรู้สึกว่าผลงานหลักๆ (Key Film) มีความบันเทิง เพลิดเพลิน บ้าบอคอแตกที่สุดแล้ว (New Wave ของประเทศอื่นมักเป็นดราม่าเครียดๆ จริงจังกับชีวิต) เพราะครึ่งหนึ่งคือ (Black/Satire) Comedy และอีกครึ่งแนว (Horror) Surrealist หลุดโลกไปเลย! … มันเลยไม่แปลกที่พอผกก. Forman อพยพสู่สหรัฐอเมริกาจะสรรค์สร้างภาพยนตร์ชื่อไทย บ้าก็บ้าวะ!

เกร็ด: ภาพยนตร์ที่ถือเป็นหมุดไมล์ของ Czechoslovak New Wave ประกอบด้วย Loves of a Blonde (1965), Intimate Lighting (1965), Daisies (1966), Closely Watched Trains (1966), The Firemen’s Ball (1967), The Cremator (1969) และ Valerie and Her Week of Wonders (1970) … ตัวหนาคือ Comedy, ตัวเอียงคือ (Horror) Surrealist

Jan Tomáš ‘Miloš’ Forman (1932-2018) ผู้กำกับภาพยนตร์สัญชาติ Czech เกิดที่ Čáslav, Czechoslovakia (ปัจจุบันคือ Czech Republic) ช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง บิดา-มารดาเป็นสมาชิกกลุ่มต่อต้านนาซี (Czech Resistance) เด็กชายไม่รู้ประสีประสาพบเห็นทั้งสองถูกทหารเยอรมัน (Gestapo) ควบคุมตัวออกจากบ้าน ไม่เคยหวนกลับมา เลยต้องไปอาศัยอยู่กับลุงป้าที่ Náchod ต่อมาได้รับเลี้ยงโดยครอบครัวบุญธรรม ส่งเข้าโรงเรียนประจำรวมรวมเด็กกำพร้าสงคราม (War Orphans) ทำให้มีโอกาสรู้จักเพื่อนผู้กำกับ Ivan Passer, Jerzy Skolimowski และ(ว่าที่)ปธน. Václav Havel

ตั้งแต่เด็ก Forman ใฝ่ฝันอยากเป็นโปรดิวเซอร์ละคอนเวที โตขึ้นเข้าเรียนเขียนบท Academy of Performing Arts in Prague (AMU) ทำงานเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ(ละคอนเวที) Alfréd Radok เก็บหอมรอมริดจนสามารถซื้อกล้องฟีล์ม ถ่ายทำสารคดีเกี่ยวกับเบื้องหลังละคอนเวที, ภาพยนตร์ขนาดยาวเรื่องแรก Black Peter (1964) คว้ารางวัล Golden Leopard จากเทศกาลหนัง Locarno International Film Festival

จุดเริ่มต้นของ Lásky jedné plavovlásky (1965) หรือ Loves of a Blonde นำจากประสบการณ์ตรงของผกก. Forman ค่ำคืนหนึ่งเคยขับรถเล่นรอบกรุง Prague พบเจอหญิงสาวถือกระเป๋าใบใหญ่ ท่าทางทุลักทุเล เลยหยุดจอดให้ความช่วยเหลือ อาสาพาไปส่งเป้าหมาย ก่อนเล่าว่าเดินทางมาจากชนบท Varnsdorf เพื่อมาอยู่กับแฟนหนุ่มวิศวกร สัญญาว่าจะพาเธอมาเริ่มต้นชีวิตใหม่ แต่ที่อยู่ที่เขาให้ไว้กลับเป็นของปลอม … เช้าวันถัดมาผกก. Foreman ก็ส่งเธอขึ้นรถไฟกลับบ้าน

I often walked aimlessly from one friend to another, from one pub to another. One day after midnight I went home to Vsehrdova Street by car and suddenly I saw a girl with a suitcase crossing the bridge. I stopped the car and offered to help her. I got to know that she had come to see a boy, whom she´d met in Varnsdorf a few days ago. However, as she found out, the address he had given her was false. She told me about the situation in Varnsdorf, which was then in the movies. Big textile factories, depopulated areas after the resettlement of Germans, many more girls outnumbered the boys. Zruč nad Sázavou was the same; only the factory was new for that Czech region.

Miloš Forman

ผกก. Forman นำเหตุการณ์ดังกล่าวไปพูดคุยกับสองเพื่อนสนิท Ivan Passer และ Jaroslav Papoušek ร่วมกันครุ่นคิดพัฒนาบทหนัง นำไปเสนอโปรดิวเซอร์แม้ตอบอนุมัติ แต่ก็ไม่แนะนำให้สร้างเพราะมันไม่มีอะไรน่าสนใจ … เหตุผลที่อนุมัติเพราะเป็นโปรเจคที่ไม่ได้พาดพิงการเมือง ยุคสมัยนั้นกำลังมีความละเอียดอ่อนไหวอย่างมากๆ

It wasn’t arty enough, but, on the other hand, it didn’t have enough commercial appeal either. It would offend and irritate the public, he told me, because it made fun of the common man, who would be disgusted by it.

เรื่องราวของสาวผมบลอนด์ Andula (รับบทโดย Hana Brejchová) ทำงานโรงงานรองเท้า ณ Zruč nad Sázavou เป็นสถานที่ที่มีแต่สาวๆ เทียบอัตราส่วนชายต่อหญิง 1:16 เจ้าของโรงงานจึงครุ่นคิดแผนการชักชวนกองทหารจากเมืองข้างๆมาท่องเที่ยว เข้าร่วมงานเลี้ยงเต้นรำ แต่พวกเขาเหล่านั้นมีแต่ชายวัยกลางคน ไม่เป็นที่ถูกอกถูกใจเธอสักเท่าไหร่

แต่ยังโชคดีว่ามีนักเปียโนหนุ่ม Milda (รับบทโดย Vladimír Pucholt) เกี้ยวพาราสี Andula ชักชวนขึ้นห้องพัก ร่วมรักหลับนอน พรอดคำหวาน จนเธอครุ่นคิดจริงจัง ถึงขนาดตัดสินใจออกเดินทางสู่กรุง Prague ออกติดตามหาพบเจอครอบครัวอีกฝ่าย ก่อนรับรู้ว่าทั้งหมดทั้งมวลก็แค่เรื่องโกหกหลอกลวง

ในส่วนของนักแสดง ส่วนใหญ่เลือกใช้นักแสดงสมัครเล่น ไม่ค่อยมีประสบการณ์ภาพยนตร์ มอบอิสระในการดั้นสดบทสนทนา (จริงๆคือผกก. Forman อธิบายข้อความสำคัญๆ สิ่งที่อยากให้สื่อสาร แต่จะไม่ใช่การท่องจำ) จุดประสงค์เพื่อให้ออกมามีความเป็นธรรมชาติมากที่สุุด! … แต่วิธีการดังกล่าวก็มีคนแสดงความคิดเห็น ดูเหมือนนักแสดงกำลังเลียนแบบผกก. Forman เสียมากกว่า “all the performers were playing Miloš Forman playing their roles.”

สำหรับนักแสดงนำ Hana Brejchová (1946-2024) คือน้องสาวของ Jana Brejchová ซึ่งเป็นอดีตภรรยาผกก. Forman (ตอนเล่นหนังคือหย่าร้างเรียบร้อยแล้ว) เห็นแววมาตั้งแต่ยังเล็ก กล้าพูด กล้าแสดงออก โตขึ้นกลายเป็นสาวรักอิสระ

I cast Jana’s sister, not to take revenge on my first wife, as whispering tongues claimed, but primarily because I had known her very well and for a very long time, and I knew that she was talented. Jana was always closer to the intellectual world. Hana was more common and uncomplicated, maybe because she wasn’t so noticeably pretty. She had an amazing ability of free expression, but with the risk that she didn’t recognize the extent. However, Vladimír Pucholt [who played Milda] held her firmly in the rhythm of the scene, in a professional position.

Miloš Forman

ในขณะที่ Vladimír Pucholt (1942-) คือนักแสดงเด็ก ก่อนหน้านี้เคยร่วมงานผกก. Forman ภาพยนตร์ Black Peter (1964) รับบท Čenda วัยรุ่นหนุ่ม ชอบทำตัวกร่าง แต่กลับปอดแหกเมื่ออยู่กับสาวๆ มาคราวนี้สามารถเกี้ยวพาราสี ชักชวนเธอขึ้นห้องพัก ร่วมรักหลับนอน ก่อนปฏิเสธความรับผิดชอบ

I never considered anyone but Vladimír Pucholt for our piano player. This great actor, who had tremendous artistic intuition, completely mistrusted his talent. I think this was because he had a very rationalist disposition and could never see, much less measure, the result of his acting.

สำหรับทหารสามเกลอ (Three Stooge) ในตอนแรกผกก. Forman อยากเลือกนักแสดงสมัครเล่นสองคน และอีกหนึ่งคือเพื่อนนักเขียน Josef Škvorecký เพื่อให้ช่วยชี้นำการสนทนา แต่ผลลัพท์กลับออกมาไม่ค่อยกลมกล่อมสักเท่าไหร่ เลยเปลี่ยนมาใช้บริการนักแสดง/ตลกอาชีพ Vladimír Menšík ที่รับรู้จังหวะ โต้ตอบกลับนักแสดงสมัครเล่นอีกสองคนได้ลงตัวกว่า

While nonactors keep the actors honest and real, the actors give the scene the rhythm and shape that the nonactors don’t feel. A nonactor inhabits the situation so completely that he or she isn’t able to view it from the outside, to perceive it as a rhythmic whole with its punctuation and its larger dramatic purpose. Nonactors are perfectly content to repeat themselves and ramble on, so an actor can pull them through the dramatic arch of the scene and draw out the emotional contours of the situation.

ถ่ายภาพโดย Miroslav Ondříček (1934-2015) ตากล้องสัญชาติ Czech เกิดที่ Prague, Czechoslovakia โตขึ้นเข้าเรียนการถ่ายภาพยัง Barrandov Studio Training School แล้วมีโอกาสร่วมงานขาประจำผู้กำกับ Miloš Forman ตั้งแต่สารคดี Audition (1964), ผลงานเด่นๆ อาทิ Intimate Lighting (1965), Loves of a Blonde (1965), The Fireman’s Ball (1967), ก่อนโกอินเตอร์กับ If…. (1968), Taking Off (1971), O Lucky Man! (1973), Hair (1979), Ragtime (1981), Amadeus (1984), Awakenings (1990), A League of Their Own (1992) ฯ

การทำงานร่วมกับนักแสดงสมัครเล่น (Non-Professional) จะไปบอกให้ทำอย่างโน่นนี่นั่น พูดอย่างนั้นโน้นนี้ มันจะทำลายความเป็นธรรมชาติของพวกเขา การถ่ายภาพจึงพยายามทำออกมาในสไตล์สารคดี ตั้งกล้องบันทึกภาพ ใช้เพียงแสงเท่าที่มี แทบไม่พบเห็นลูกเล่นภาพยนตร์ใดๆ

ซีเควนซ์น่าสนใจที่สุดของหนังก็คืองานเต้นรำ เพราะตัวประกอบค่อนข้างเยอะ ถ่ายทำหลายวันคงไม่ไหว เลยใช้กล้องสองตัวถ่ายทำไปพร้อมๆกัน บ่อยครั้งถ่ายจากระยะไกลๆแล้วซูมเข้าใกล้ เพื่อสร้างสัมผัสการจับจ้อง แอบมอง สามเกลอและสาวๆนั่งอยู่คนละฟากฝั่งตรงกันข้าม

เกร็ด: ระหว่างการถ่ายทำผกก. Lindsay Anderson แวะเวียนมาเยี่ยมเยียนกองถ่าย เกิดความประทับใจการถ่ายภาพของ Miroslav Ondříček ชื่นชมว่า “a new pair of eyes” เลยชักชวนมาร่วมงานภาพยนตร์ The White Bus (1967) และ if…. (1968)

หนังปักหลักถ่ายทำอยู่เมือง Zruč nad Sázavou ตั้งอยู่ Kutná Hora District, Bohemian Region (ปัจจุบันคือ Czech Republic) โดยเจ้าของโรงงานรองเท้าให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ด้วยจุดประสงค์แบบเดียวกันเปี๊ยบกับหนัง คือต้องการหาคู่ให้สาวๆ จะได้มีความกระตือร้นในการทำงาน

I remember those few months in Zruč nad Sázavou as some of my sunniest days in the movie business. We had all the time we needed. We played billiards. We choked on laughter watching Pucholt fight his parents in the narrow double bed.

Miloš Forman

ตัดต่อโดย Miroslav Hájek (1919-93) เกิดที่ Prague, Czechoslovakia ร่ำเรียนการถ่ายภาพจาก Academy of Performing Arts in Prague (AMU) จบออกมาทำงานเทคนิคในห้องแลป ก่อนกลายมาเป็นนักตัดต่อภาพยนตร์ระดับตำนาน ผลงานเด่นๆ อาทิ The Devil’s Trap (1962), Diamonds of the Night (1964), Pearls of the Deep (1965), Loves of a Blonde (1965), Daisies (1996), A Report on the Party and Guests (1966), Marketa Lazarová (1967), The Fireman’s Ball (1967), The Valley of the Bees (1968), All My Good Countrymen (1969) ฯ

หนังดำเนินเรื่องโดยมีสาวผมบลอนด์ Andula คือจุดศูนย์กลาง องก์แรกอาจมีการตัดสลับหลากหลายตัวละครอารัมบทก่อนเข้างานเต้นรำ แต่หลังจากเธอพบเจอนักเปียโน Milda ก็จะเกาะติดชีวิตหลังจากนั้น

• เรื่องว้าวุ่นของสาวๆ และการมาถึงของหนุ่มๆ (ที่ไม่หนุ่มสักเท่าไหร่)
  • หญิงสาวร้องเพลง ดีดกีตาร์ + Opening Credit
  • ดึกดื่น Andula เล่าถึงที่มาของแหวน และพบเจอทหารในป่า
  • เจ้าของโรงงานเล่าแผนการ โน้มน้าวผู้บังคับบัญชาฐานทัพเมืองใกล้เคียง
  • ขบวนรถไฟเดินทางมาถึง
  • สามเกลอให้ความสนใจ Andula และเพื่อนๆ ก่อนชักชวนมาร่วมโต๊ะ
  • หลังงานเต้นรำเลิกรา ต่างฝ่ายต่างแยกย้าย
• Andula และนักเปียโนหนุ่ม Milda
  • ค่ำคืนนั้น Andula ร่วมรักกับ Milda
  • วันถัดมา Tonda ทวงคืนแหวนหมั้น ติดตามไปถึงยังหอพัก แต่เธอปฏิเสธมอบคืน
  • สาวๆในโรงงานประชุมออกกฎควบคุมพฤติกรรม
• Andula เดินทางสู่ Prague
  • Andula เดินทางสู่ Prague มาจนถึงบ้านของ Tonda
  • มารดาของ Tonda สอบถามโน่นนี่นั่นกับ Andula แต่ยังให้เธอพักค้างแรม
  • ดึกดื่นหลังเลิกงาน Tonda กลับมาบ้าน เลยถูกเทศนาสั่งสอนจากทั้งบิดา-มารดา
• ปัจฉิมบท, Andula กลับมายังหอพัก พูดคุยกับเพื่อน เมื่อมีโอกาสจะเดินทางไปเยี่ยมครอบครัวของ Tonda อีกครั้ง!

แม้หนังจะมีการพัฒนาบทร่างคร่าวๆ แต่การถ่ายทำที่เกิดจากการดั้นสดของนักแสดงสมัครเล่น มันทำให้มีซีนเล็กๆน้อยๆเกิดขึ้นใหม่มากมาย เปรียบเทียบเหมือน Comedy Gags ต้องใช้เวลาสักพักใหญ่ๆกว่ารวบรวม-ร้อยเรียง นำซีนต่างๆมาผสมผสานคลุกเคล้าให้เข้ากัน

Loves of a Blonde is a montage of cinematic improvisations organised, like jazz, around certain themes. Its narrative unit is the situation. Characters improvise within this framework like various instruments of a band. Many of these situations can be broken down into gags. There are several such gags reminiscent of early comedy in Loves of a Blonde: the soldiers-getting-off-the-train gag; the wine-bottle gag; the wedding-ring gag; the palm-reading gag; the roll-up-blinds gag; and the three-guys-in-two-beds gag. There are also memorable character improvisations, such as Mila’s “Picasso ramblings” and his mother’s dining-table rants.

Constantin Parvulescu นักวิจารณ์จาก Senseofcinema

เกร็ด: ฉบับเข้าฉายใน Czechoslovakia (และหลายๆประเทศในยุโรป) ความยาวเพียง 80 นาที แต่ผู้จัดจำหน่ายในสหรัฐอเมริกามองว่าหนังสั้นเกินไป ผกก. Forman จึงเพิ่มเติมฉาก Milda เดินทางไปถึงอพาร์ทเม้นท์ของสาวๆ พวกเธอสัญญาว่าจะพาขึ้นห้องกลับถูกหลอกทิ้งไว้เบื้องล่าง จำใจซมซานกลับบ้านมาพบเจอ Andula

งานเพลงของหนังเกือบทั้งหมดมีลักษณะ ‘diegetic music’ พบเห็นศิลปินขับร้อง นักดนตรีบรรเลงเพลง (ฉากงานเต้นรำมีแต่เพลง Jazz) หรือดังจากวิทยุ-โทรทัศน์ แต่ยังเห็นขึ้นเครดิตเพลงประกอบโดย Evžen Illín (1924-85) อาจเป็นผู้ควบคุมการแสดง(ดนตรี)อยู่เบื้องหลังกระมัง

บทเพลงดังขึ้นระหว่าง Opening Credit ชื่อว่า To, co bylo včera, není každý den แปลว่า What happened yesterday is not every day แต่คนส่วนใหญ่มักตั้งชื่อเล่น Hooligan จากท่อนติดหู “turned me into a hooligan.” แต่ง/ขับร้อง/เล่นกีตาร์โดย Táňa Zelenková Růžičková

เกร็ด: เพลงนี้ฟังดูรับอิทธิพลจาก The Beatle แต่ประเทศสังคมนิยมแบนทุกสิ่งอย่างจากชาติตะวันตก เช่นนั้นแล้วสไตล์เพลง Rock & Roll จึงถือเป็นแสดงความหัวขบถ (ทางวัฒนธรรม) ต่อต้านสังคมของคนหนุ่มสาวสมัยใหม่

บทเพลงภาษา Czech ผมเลยไม่สามารถหาข้อมูลใดๆ แต่ก็มีหลากหลายท่วงทำนอง Jazz ช่างมีความมักคุ้นเคยยิ่งนัก และตอนจบบรรเลงกีตาร์ พร้อมเสียงร้องโหยหวน คาดว่าน่าจะศิลปินคนเดิม Táňa Zelenková ขับร้องบทเพลง Ave Maria ตั้งจิตปรารถนา อธิษฐานภาวนา (ขอให้ได้ครองรักแฟนหนุ่ม) ก่อนส่งผู้ชมกลับบ้าน ค่ำคืนนี้หลับนอนฝันดี

โรงงานรองเท้ามีเพียงพนักงานหญิงล้วน ตั้งอยู่ชนบทห่างไกล เสร็จงานเดินทางกลับหอพัก ไม่มีสถานบันเทิง แหล่งท่องเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจ และปัญหาใหญ่คือหนุ่มๆไม่รู้หายหัวไปไหน (ถ้าไม่เป็นทหาร ก็ไปทำงานยังสถานที่ห่างไกล) อัตราส่วนชายหญิง 1:16 เมื่อไหร่จะพบเจอรักแท้?

หญิงสาวผมบลอนด์ วัยกำลังอยากรู้อยากลอง มีชายหนุ่มหมายปอง แอบชอบนายทหารในป่า ผิดหวังกับบรรดาทหารวัยกลางคนที่เจ้าของโรงงานจัดหามาให้ ต้องการ “เลือก” คู่ครองด้วยตนเอง ยินยอมเสียพรหมจรรย์ให้นักเปียโนจากเมืองกรุง หลงครุ่นคิดว่าเขาคงรักจริง แต่ทุกสิ่งกลับเป็นเพียงภาพลวงตา

I guess I’ll always be moved by the sight of a young person with a suitcase seeking a connection in a strange city.

Miloš Forman

ผกก. Forman อธิบายเหตุผลที่ให้ความช่วยเหลือหญิงคนนั้น เพราะหวนระลึกนึกถึงตนเองเมื่อครั้งเป็นเด็ก ยังไม่รับรู้ประสีประสา สูญเสียบิดา-มารดา (ถูกจับกุมโดยทหารเยอรมัน) ทำให้ชีวิตไร้หลักแหล่ง โหยหาที่พึ่งพักพิง … และในอนาคตหลังเสร็จสร้าง The Firemen’s Ball (1967) ก็ยังต้องระหกระเหินออกจากประเทศบ้านเกิด ก่อนลงหลักปักฐานยังสหรัฐอเมริกา

ผลงานของผกก. Forman ในยุคแรกๆที่ Czechoslovakia มองผิวเผินเหมือนส่งเสริมสนับสนุนระบอบสังคมนิยม (ถูกจัดเป็น Socialist Realism) แต่แท้จริงแล้วล้วนคือ Black Comedy เคลือบแฝงนัยยะเสียดสีการเมือง (Political Satire) ซึ่งสำหรับ Loves of a Blonde (1965) สามารถมองในแง่มุมความรัก เจ้าของโรงงานรองเท้าพยายามจับคู่สาวๆกับทหารวัยกลางคน … มันช่างเป็นเรื่องตลกร้ายสำหรับผู้ชมฟากฝั่งโลกเสรี

สาวผมบลอนด์คือตัวแทนคนรุ่นใหม่ นิสัยหัวขบถ ดื้อรั้น เอาแต่ใจ ต้องการเลือกคู่ครองด้วยตนเอง โหยหาอิสรภาพทางเพศ (Sexual Liberation) นี่อาจขัดต่อขนบกฎกรอบทางสังคม แต่สามารถทำให้ผู้ชมหมู่มากเกิดความสงสารเห็นใจ เรื่องของความรักไม่ควรมีใครมาบีบบังคับ … นี่ยังสะท้อนการแก้ปัญหาปลายเหตุของรัฐ แทนที่จะหวนกลับไปจัดการต้นตอของมัน

ไคลน์แม็กซ์ของหนังที่พอไอ้หนุ่ม Milda กลับมาถึงบ้านแล้วถูกบังคับให้นอนกลางเตียงระหว่างบิดา-มารดา สะท้อนปัญหาคนรุ่นใหม่ในระบอบสังคมนิยม อยู่กึ่งกลางระหว่างกฎระเบียบสังคม (ฝั่งมารดา ไม่อนุญาตให้บุตรชายกระทำสิ่งเสื่อมเสียในบ้าน) และโหยหาอิสรภาพส่วนบุคคล (ฝั่งบิดา ดึกดื่นอยากหลับนอนเต็มแก่) เลยเต็มไปด้วยเก็บกด อัดอั้น เฝ้ารอคอยกาลมาถึงของ 1968 Prague Spring

It’s a tight fit. The old man wants to sleep; the son would like to get thrown out so he can join the girl on the couch, but the mother runs the show and won’t tolerate any such filthy ideas under her roof.

Miloš Forman

เข้าฉายรอบปฐมทัศน์ยังเทศกาลหนังเมือง Venice แม้ไม่ได้รางวัลใดๆติดไม้ติดมากลับมา แต่เสียงตอบรับดียอดเยี่ยม ได้เข้าชิงทั้ง Oscar, Golden Globe สาขา Best Foreign Language Film แต่พ่ายให้กับ A Man and a Woman (1966) จากประเทศฝรั่งเศส

ในประเทศ Czechoslovakia เสียงตอบรับช่วงแรกๆออกไปทางลบ โดยเฉพาะโรงงานรองเท้าที่ Zruč nad Sázavou มองว่าหนังทรยศความคาดหวัง ใครกันจะมาทำงานโรงงานแห่งนี้? แต่กระแสปากต่อปากทำให้คนหนุ่มมากมายเดินทางมายังเมืองห่างไกลแห่งนี้ ตั้งแคมป์ค้างแรมในป่า หวังว่าจะได้แอ้มสาวโรงงานมาเป็นภรรยา … กลับกลายเป็นหนังชวนเชื่อ โฆษณาประชาสัมพันธ์หาคู่ ซะงั้น!

ความสำเร็จของ Loves of a Blonde (1965) ทำให้รัฐบาลสังคมนิยมมอบรางวัลเกียรติ Order of Klement Gottwald ให้เหตุผล “for building of socialist homeland” แม้ว่า Forman ไม่เต็มใจอยากรับสักเท่าไหร่ รู้สึกอับอายขายขี้หน้า แต่ยังมีสิ่งดีงามคือเช็ครางวัล 20,000 CZK

The award from the first communist president of the land and a legendary boozer was more of an embarrassment than anything else. The only good thing about it was the fat envelope that came with the ribbon. It contained 20,000 CZK, nearly a year’s salary, and it went a little way to make up for the contempt that Ivan Passer exhibited for all laureates who won this award.

Miloš Forman

ผมแอบความผิดหวังเล็กๆจาก Black Peter (1964) เลยไม่ได้ตั้งความหวังอะไรกับ Loves of a Blonde (1965) แต่ใครจะไปคาดคิดว่าผกก. Forman จะสามารถวิวัฒนาการก้าวกระโดด นำเสนอเรื่องราวธรรมดาๆ ดั้นสดจากนักแสดงสมัครเล่น สร้างความตลกขบขัน สนุกหรรษา และแอบเคล้าน้ำตาได้ถึงขนาดนี้

จัดเรต pg กับฉากเปลือยนิดๆหน่อยๆ

คำโปรย | เรื่องราวความรักของสาวผมบลอนด์ Loves of a Blonde แม้มีความสนุกหรรษา แต่ก็คลุกเคล้าด้วยน้ำตาแห่งความผิดหวัง
คุณภาพ | บลอนด์